Sąd Apelacyjny w Łodzi prawomocnie oddalił apelację Deutsche Bank Polska S.A., podtrzymując wyrok Sądu Okręgowego w Kaliszu, który unieważnił umowę kredytu frankowego i zasądził na rzecz kredytobiorców zwrot 400.925,51 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Sprawa, prowadzona przez naszą kancelarię, dotyczyła kredytu hipotecznego denominowanego do franka szwajcarskiego (CHF) i opierała się na zarzutach związanych z abuzywnymi klauzulami waloryzacyjnymi stosowanymi przez bank.

Kredytobiorcy zawarli umowę kredytową z Deutsche Bank Polska S.A. w 2008 roku na finansowanie nieruchomości. Kredyt był denominowany w walucie obcej, a jego spłata miała odbywać się w złotych polskich według kursów ustalanych jednostronnie przez bank. W pozwie złożonym w 2020 roku nasi klienci podnieśli, że mechanizm przeliczeniowy był nietransparentny, a ryzyko walutowe nie zostało im w pełni wyjaśnione oraz przeniesione w całości na nich. Argumentacja opierała się również na tym, że umowa zawierała klauzule sprzeczne z prawem bankowym i zasadami ochrony konsumentów, co prowadziło do rażącej nierównowagi kontraktowej.

Sąd Okręgowy w Kaliszu, w wyroku z dnia 20 czerwca 2023 r. (sygn. akt I C 30/20), podzielił przedstawione argumenty i orzekł, że umowa kredytowa jest nieważna, a pomiędzy stronami nie istnieje stosunek prawny kredytu. Zasądził na rzecz naszych klientów zwrot 400.925,51 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie oraz zobowiązał bank do pokrycia kosztów postępowania, co potwierdziło zasadność roszczeń.

Bank nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem i wniósł apelację, podnosząc, że umowa była zgodna z przepisami prawa, a jej warunki zostały indywidualnie uzgodnione. Sąd Apelacyjny w Łodzi, wyrokiem z 30 stycznia 2025 r. (sygn. akt I ACa 2658/23), oddalił apelację w całości, utrzymując w mocy wcześniejsze rozstrzygnięcie. Dodatkowo zasądził od Deutsche Bank Polska na rzecz naszych klientów zwrot kosztów postępowania apelacyjnego.

Prawomocne unieważnienie umowy kredytowej wpisuje się w utrwaloną linię orzeczniczą dotyczącą kredytów frankowych i potwierdza, że mechanizmy przeliczeniowe stosowane przez bank nie mogą jednostronnie obciążać kredytobiorców. Jest tak także wtedy, gdy kredyt jest tak zwanym kredytem denominowanym, tzn. gdy kwota kredytu w umowie jest wyrażona w walucie obcej, bez przeliczania jej na tym etapie na walutę polską, a także pomimo umownego zapisu o możliwości zamiany kredytu w kredyt złotówkowy na wniosek kredytobiorców. W tym zakresie umowa istotnie różniła się zatem od innych umów kredytowych tego typu, w których kwota kredytu jest przeliczana na złotówki już w umowie, co wprost potwierdza, że kredyt jest kredytem walutowym tylko na papierze (tzw. kredyty indeksowane).

To rozstrzygnięcie nie tylko kończy spór naszych klientów z bankiem, ale także stanowi ważny precedens dla innych kredytobiorców, którzy znaleźli się w podobnej sytuacji. Jest to kolejny dowód na to, że walka o swoje prawa przed sądem może przynieść wymierne rezultaty, a instytucje finansowe muszą ponosić konsekwencje stosowania nieuczciwych mechanizmów w umowach kredytowych.